Çok da alakasız gelmesin, bu sitenin girişinde karşılaştığınız gibi aslında, bu sayfa düzensiz bir günlüktür benim için. Her şeyimle, düşüncelerimle ve paylaşmak istediklerimle karşınızdadır.

Yıllardır sesi duyulmayan gariban işçilerin ölümlerini sadece gazete küpürlerinde okumak, akşamları ana haber bültenlerinde rastlayıp üzülmekle kalmak, bu sessiz çığlığa duyarsız kalmak, iyice tekelleşen zengin zihniyetin, sözde işveren olan sözde iş adamlarının, onların hunharca sömürdüğü emeğin yani kısaca  işçinin alınterine saygısızlıktır bu düzene ses çıkarmamak. İki ekmek için iki dirhem umutlarını yeraltında canlarıyla ödeyenler, işte onlar, onlara gariban dediğime aldanmayın sakın, onlar; siz de hiç varolmayan onurlu mücadeleleriyle öldüler, arkalarında size bir gün ucu değecek hançeri bırakarak.